William Edwards Deming

//William Edwards Deming

William Edwards Deming

William Edwards Deming (1900-1993), soğuk savaş döneminde Amerika’nın üretimini iyileştirme başarısını göstermiştir. Fakat ona asıl ün kazandıran şey, Japonya’da kalite yönetimi üzerinde yaptığı çalışmaları olmuştur. Toplam Kalite Yönetimi’nin babası olarak kabul edilen Deming, kalite artışının verimliliği de arttıracağını savunmuştur. İşletmelerin ilişkilerini, süreçlerini, ürünlerini ve hizmetlerini planlamalarını ve sürekli iyileştirmelerini sağlayan Toplam Kalite Yönetimini geliştirmiştir. Kalitede sağlanan iyileşmenin aynı zamanda giderleri azaltacağına inanmıştır.

Deming, 1900 yılında iyi eğitim almış bir ailede dünyaya gelmiştir. Babası hukuk ve matematik eğitimine sahip, annesi de bir müzisyendir. Büyükbabasının tavuk çiftliğinde büyümüştür. Yaşadıkları şartların kötü olması nedeniyle aile, maddi açıdan büyük sıkıntılar çekmiş ve hastalıklarla boğuşmuştur. Buna rağmen Deming’in iyi bir eğitim almasına özen göstermişlerdir. Deming de ailesine destek olmak amacıyla okul yıllarında farklı işlerde çalışmıştır.

Deming, Wyoming Üniversitesi’nde lisans eğitimini tamamlayarak elektrik mühendisi olarak mezun olmuştur. Yüksek lisans eğitimini Colorado Üniversitesi’nde matematik üzerine yapmıştır. Doktora eğitimi ise Yale Üniversi’nde Matematiksel Fizik üzerinedir.

Western Electric Hawtorne tesisinde çalışırken, istatistik kontrolünün önemli ismi Walter A. Shewhart ile arkadaşlık kurmuştur. Shewhart’ın fikirlerinden etkilenerek bugün “Deming Döngüsü” veya “PUKO Döngüsü”  olarak adlandırılan modeli geliştirmiştir. PUKO Döngüsü; Plan, Uygulama, Kontrol ve Önlem almayı kapsamaktadır. Daha sonra ABD Nüfus Sayım Bürosu’nda çalışmıştır. Burada tam bir nüfus sayımı yerine örnekleme yapılmasını sağlamış, böylece düşük bir maliyetle güvenli sonuçlara ulaşılmıştır. Buradan da istatistik alanında özel bir iş kurmak için ayrılan Deming, kendi işi ile birlikte New York Üniversitesi’nde de çalışmıştır.

1947 yılında Savaş Bakanlığının danışmanı olarak Japonya’ya giden Deming, daha sonra da Japon Bilim Adamları ve Mühendisler Birliği tarafından Japonya’ya davet edilmiştir. 1950’li yıllarda Japonya’da kalite ile ilgili birçok seminer vermiştir. Japon mallarının Batı’da kalitesiz ürünleri ile tanındığı yıllarda, Japonlara kaliteyi anlatmıştır. Deming’in kalite ile ilgili fikirleri Japonya’da büyük kabul görmüş ve Japonlar kalite kontrole büyük önem vermeye başlamışlardır. Japonya’da verdiği seminer notlarının satışından elde ettiği geliri, Japonlara bağışlamasından sonra daha da çok sevilen Deming’in adına Japonya’da kalite ödülleri verilmeye başlanmıştır.

Japonların kaliteye önem vermeye başlaması ile işler değişmiş; 1970’li yıllarda Amerikan otomobil endüstrisi krizle mücadele ederken Japonlar kaliteli ürünler üretmiştir. İsmini kendi ülkesinden çok Japonya’da duyuran Deming’in fikirleri, Batı’da 1980’den sonra ilgi görmeye başlamıştır. Deming’in yönetime yaklaşımı, iş süreçlerinde istatistik bilgisini kullanarak kaliteden taviz verilmemesini kapsamaktaydı. İstatistiksel değişkenliğin %85’inin yöneticilerin sorumlu olduğunu düşünen Deming’e göre; değişkenliği azalt ve kaliteyi yükselt şeklinde basit bir ilkeye bağlı kalınarak başarılı bir yönetim sergilemek mümkündür. Amerika’ya döndüğünde büyük bir ilgi ile karşılanan Deming; birçok şirkete danışmanlık yapmış, birçok seminer vermiş, üç kitap ve iki yüze yakın makale yayınlamıştır.

Yedi Ölümcül Hata

Deming, etkinlik ve sürekli iyileştirmenin önündeki engelleri belirlemiştir. Yönetimin yaptığı 7 büyük hatayı, Yedi Ölümcül Hata olarak adlandırmaktadır.

  1. Amaç belirsizliği
  2. Kısa vadeli düşünme
  3. Bir yıllık performans değerlendirmesi
  4. Yönetici sirkülasyonu
  5. İşletmenin sadece eldeki verilere göre yönetilmesi
  6. Yüksek maliyetler
  7. Yüksek taahhütler

Deming’in Yönetimde 14 İlkesi

  1. Amaçta tutarlılık
  2. Yeni yönetim felsefesi
  3. Üretimin en başından itibaren kalite
  4. Fiyata değil kaliteye dayalı iş değerlendirmesi
  5. Sürekli iyileştirme
  6. Sürekli eğitim
  7. Çalışanları cesaretlendirme
  8. Liderliğin kurumsallaşması
  9. Departmanlar arasındaki engelleri kaldırmak
  10. Zorlayıcı sloganları terk etmek
  11. Sayısal kotaların kaldırılması
  12. Çalışanların yaptıkları işten gurur duymasını sağlamak
  13. Güçlü bir eğitim
  14. Yönetim ve çalışanların birlikte harekete geçmesi

 

Yararlanılan Kaynaklar

Hindle, T. (2014). Yönetimde çığır açan fikirler ve gurular (Çev.: Ümit Şensoy). İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.

Livvarçin, Ö. ve Kurt, D. (2012). Yönetim biliminde 49 insan 49 teori. İstanbul: Beta Yayıncılık.

https://deming.org/

https://www.bl.uk/people/w-edwards-deming

 

By |2019-01-13T00:17:33+03:00Ocak 12th, 2019|Categories: Yönetim Guruları|Tags: |Yorum yok

Bir Cevap Yazın